Kinderen en gekken…

Zo nu en dan plak ik een paar fotootjes in het album van Eep. Ik houd bij wat hij meemaakt en schrijf dat op. Zodra ik een blad vol heb geschreven gaat dit in zijn ringband. Zo heb ik de foto’s en aantekeningen bij elkaar. Natuurlijk mogen de gekke uitspraken niet ontbreken. Een paar meegenietertjes voor jullie vandaag. Lees verder

Arme vent

Soms heb je geen idee wat de dag gaat brengen. Vandaag is zo’n dag. We hebben gepland om vanmorgen op stap te gaan, op zoek naar een goede buggy. Vol goede moed gaan we naar een winkel, waar we eerder erg tevreden waren met advies. Een autorit, wat advies en een heleboel buggyrondjes verder, zijn we een buggy rijker en besluiten we -we zijn nu in de buurt- nog éven het blauw met gele Zweedse warenhuis binnen te stappen om wat kleine dingetjes aan te schaffen. Lees verder

Broccoliplantidentiteitscrisis

Het is een fuik. Een misplaatste grap. En dat op een plek waar ik het het minst verwachtte: mijn tuin. Als je regelmatig mijn blog leest, weet je inmiddels dat ik geniet van mijn plantjes en in het bijzonder van mijn minimoestuin. Deze zomer probeer ik voor het eerst om de plantjes goed te blijven verzorgen. Ik sleep met gieters water ten tijde van droogte, zet bamboestokjes ernaast om ze stevigheid te bieden en pluk hier en daar wat weg om ze goed te laten groeien. Lees verder

Uit stof

Het is een wat chaotische tijd. Zowel in de wereld als in ons persoonlijk  leven is het onrustig en gebeurt er van alles. Hoewel ik mijn uiterste best doe om positief te blijven, zakt de moed mij best wel eens in de schoenen. Er zijn zoveel dingen om over na te denken en daar loop ik zo nu en dan in vast. Juist op zulke warrige momenten, is het ingewikkeld om je gevoel te verwoorden richting God. Degene die het allemaal wél weet. En dus probeer ik maar wat, zeg ik af en toe wat tegen hem, verzandt een gebed in zwijgen of zuchten. En dat is eerlijk. Dat is zoals het is. Daar laat ik het ook maar bij. Lees verder

Creatief met doperwten

“Vandaag wil ik iemand aan jullie voorstellen,” zei ik aan het begin van de ochtend tegen de klas.
Zou de juf iemand hebben meegebracht? Een kind dacht van wel, want er werd meteen geraden: “een vriendin?”
“Nee.., geen vriendin…”
Ik pakte een potje uit de vensterbank. “Wie wil er komen kijken?”
Iedereen natuurlijk wel. Een paar kinderen mochten naar voren komen.

Lees verder

Eén!

Hoera! Deze blog is jarig! Precies 1 jaar geleden publiceerde ik hier mijn eerste blog. Na een tijd van zoeken en peinzen was het eindelijk zover​ dat ik stopte met mijn oude blog en opnieuw begon. Een andere website, meer vertellerijen, meer mezelf. Ik was wat voorzichtig in het begin, wilde eerst eens zien hoe het zou bevallen en of ik er weer plezier in kreeg. Lees verder