Creatief met doperwten

“Vandaag wil ik iemand aan jullie voorstellen,” zei ik aan het begin van de ochtend tegen de klas.
Zou de juf iemand hebben meegebracht? Een kind dacht van wel, want er werd meteen geraden: “een vriendin?”
“Nee.., geen vriendin…”
Ik pakte een potje uit de vensterbank. “Wie wil er komen kijken?”
Iedereen natuurlijk wel. Een paar kinderen mochten naar voren komen.

Lees verder

Eén!

Hoera! Deze blog is jarig! Precies 1 jaar geleden publiceerde ik hier mijn eerste blog. Na een tijd van zoeken en peinzen was het eindelijk zover​ dat ik stopte met mijn oude blog en opnieuw begon. Een andere website, meer vertellerijen, meer mezelf. Ik was wat voorzichtig in het begin, wilde eerst eens zien hoe het zou bevallen en of ik er weer plezier in kreeg. Lees verder

Scheutjes

Phalaenopsis, klinkt dat niet mooi? Het is de Griekse naam voor orchidee. Heel lang kon ik niet op het woord ‘orchidee’ komen, maar gek genoeg wel Phalaenopsis uit mijn woordenschat toveren. Ik vind het prachtige bloemen en daarnaast heb ik er een soort van klik mee. Net zoals je een klik met een persoon kan hebben en kan aanvoelen: wij mogen elkaar wel. Zoiets dus, maar dan in het bloem, heb ik met een orchidee. Dat zal vast iets te maken hebben met mijn niet-groene vingers. O, ik wou dat ik ze had, maar helaas. Zet een willekeurige plant in mijn huis neer en zo’n drie weken later kan ik hem weggooien. Ik vergeet ze gewoon, hoe gezellig ik ze ook vindt. Maar met de orchidee heb ik ontdekt hoe de plant werkt en geluksgewijs valt dat precies samen met hoe ik ‘werk’. Lees verder

Het Groot Dictee

Het is niet meer: Het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Jarenlang zag ik er begin december naar uit. Ergens in mijn achterhoofd vind ik mezelf best goed in spelling en als Het Dictee dan weer op de buis kwam, voelde ik mezelf -fanatiek als ik ben- genoodzaakt om dat te bewijzen. Vooral aan mezelf hoor, en aan een enkel familielid dat net zo’n taalfanaat is als ik. Helaas is het niet gelukt. Lees verder

Sproet

De afgelopen vier weken kenmerkten zich vooral door het werken aan een projectje. Waar ik geen blogspiratie had -en dan moet je dus ook gewoon niet moedwillig tóch bloggen- zat ik wel dag in dag uit lapjes te maken. Er zaten letterlijk wat haken en ogen aan, maar ik wil jullie vol trots kennis laten maken met Sproet! Lees verder

Eten!

Het leven met een klein jongetje in huis is… tja, hoe zal ik het zeggen…enerverend! Ons mannetje is op allerlei fronten écht twee. En dat brengt naast heel veel plezier en liefde ook veel oefening met zich mee. Zo is er het eindeloos herhalen van woorden, totdat je reageert. Of erger nog: tot je hem zijn zin geeft. Het thema van deze herhalingen is meestal eten of aandacht. Lees verder

Mijn God

Mijn God,
ik heb de woorden niet
voor zoveel

diepte rijkdom kracht
geschiedenis

U hebt volbracht
en dacht

aan mij
een mensenkind

dat stamelend haar weg hervindt

en dankend woordeloos en klein
een letter in uw boek mag zijn.

MeMaree / 05-03-2009