Ten voeten uit

Het valt niet mee voor hem. Hij wil z’n best wel doen, maar het lukt niet. Marnix* (10) heeft het ongeluk vaak onrustig te zijn in zijn lijf. Tijdens de begeleiding voor spelling tikt hij er lustig op los. Lees verder

MeMaree

Vandaag is een bijzondere dag. Ik vier maar liefst 2 jubilea! Allereerst is dit blog vandaag 2 jaar! Een feestje waard! Wat is het heerlijk om humor te kennen in je leven, om te schrijven over dingen die je opvallen of aan het denken zetten. Mijn blog staat heel dicht bij wie ik ben. Zoals ik in het leven sta, zo schrijf ik mijn blogs. Daarom koos ik ook voor de naam MeMaree. Lees verder

Jongetjes

“We hebben vanmorgen een zoon gekregen! Hij heet Mees!* ”
Gisterochtend is mijn vriendin bevallen van een derde zoon. YES! Ongeveer op het moment dat we aan onze ontbijttafel voor haar en het kleine mannetje aan het bidden waren, kwam hij ter wereld. Zo leuk om te horen dat hij er is. En: verrassing, het is opnieuw een jongetje! In onze vriendinnengroep van vijf vrouwen hebben we nu negen jongetjes gekregen in totaal. Negen jongetjes en geen meisjes. Het gevoel van mama-zijn-van-meisjes kennen we dus geen van allen. Lees verder

President of niet

The art of windowstyling las ik vandaag op een rug. De rug was van een man die voorbij liep. En die man zal dan dus windowstylist zijn, neem ik aan. Zou hij gordijnen bezorgen en ophangen? Welja, dacht ik, plak er ‘the art of’ voor en alles klinkt leuk.  De kunst van het kopieerwerk, de kunst van het schoenenpoetsen, de kunst van het ophangen van bloemetjesgordijnen. Is dat niet: iets heel alledaags mooier maken dan het is? Lees verder

De derde persoon (enkelvoud)

Het gebeurt gewoon! Zonder dat ik dat ooit bedacht had. Ik moet zelfs bekennen dat ik me had voorgenomen dit nóóit te gaan doen. Maar ik doe het toch: praten in de derde persoon (enkelvoud). Sinds we Eep hebben, ben ik er een ster in. Zodra ik met hem praat, zeg ik ongeveer tachtig procent van de keren “mama”, terwijl ik ook gewoon “ik” kan zeggen.  Lees verder

Huis op orde krijgen? 5 tips!

Mijn moeder lacht zich vast krom als ze deze titel leest, want als er iemand slordig, chaotisch en bewaarderig is, ben ik het. In mijn tienertijd vond ik regelmatig een briefje op mijn kamer of ik hem “asjeblieft” komende zaterdag wilde uitmesten en schoonmaken. En dat was dan meestal na herhaaldelijk vragen van mijn moeders kant. Lees verder

De meester ziek

Er zijn van die dagen dat ik ’s avonds niets meer kan. De signalen die mijn lijf geeft, heb ik inmiddels serieus leren nemen. Ik blijf het een hele toer vinden, om er ook goed naar te luisteren. Want het betekent vaak dat ik een aantal gezelligheden waar ik net aan begon te wennen, weer moet inleveren: beeldschermen, lezen, puzzelen, denkspelletjes doen en gesprekken voeren behoren dan niet tot de mogelijkheden. Maak ik op zo’n moment wel gebruik van één van die dingen, dan heeft dat snerpende hoofdpijn tot gevolg en ben ik een aantal dagen niet te genieten. Beter van niet dus. Lees verder

Over de aap die een naam kreeg

Het is één van de lievelingsthema’s in mijn altijd-denkende brein: namen. Ik hou er van om na te denken over namen. Welke namen passen er bij elkaar? Welke namen vind ik mooi? Of juist niet? Welke namen passen er bij de stijl van bepaalde mensen? Enzovoorts.
Je begrijpt dat toen Eep wat ging brabbelen, ik als namen-nerd dan ook niet kon wachten op het ontstaan van de eerste naamgeving. Het moment dat hij één van zijn knuffels een vaste naam zou geven, door hem steevast zo te noemen, kon mij niet snel genoeg komen. Maar omdat wij Poes al Poes noemden, noemde Eep haar ook braaf Poes. Ik heb het een keer geprobeerd: “Eep, het ís een poes, maar hoe zullen we haar noemen?” Lees verder

Vergaderen

Het is wat chaotisch op school. Met vanmiddag het kijkmoment van de themaweek voor de boeg, staan de klassen vol met bíjna afgewerkte bouwsels van closetrollen, eierdozen en lollystokjes. Ook de RT-ruimte kan straks een goede opruimbeurt gebruiken, maar tot die tijd zoek ik mijn toevlucht in de docentenkamer.  Lees verder