Tien stempeltjes

De dagen jagen voorbij. Er is zoveel dat gebeurt. Zoveel wat me bezig houdt. En hoe ik tussendoor ook probeer af te remmen, de tijd en bezigheden sleuren me mee als een snel stromend water dat uitmondt in een denderende waterval. Aan elke tak die uitsteekt, probeer ik me vast te grijpen en steeds als ik los moet laten, vraag ik me vertwijfeld af: wanneer komt de vrije val?

Eep zit aan de keukentafel te knutselen. Geheel in overeenstemming met zijn leeftijd betekent dat: iets maken voor papa of mama. Deze keer is het voor mij. Het is heerlijk makkelijk: je zet een paar strepen of stempels op papier en kunt lof oogsten.
Natuurlijk probeer ik hem aan te moedigen meer kleuren te gebruiken of meer papier op te plakken. Maar met een “nee, geen zin”, neem ik meestal genoegen. Het is hier per slot van rekening geen school.

Vandaag licht Eep zijn werk al stempelend toe. Terwijl ik eten sta te koken, zegt hij wijzend op een sterretje:” Kijk mama, u mag schitteren!” En bij het stempeltje van een gieter meldt hij:”… en elke dag de plantjes water geven.” De smiley staat volgens hem voor veel lachen en blij zijn.
Omdat ik mijn hoofd bij het koken moet houden, reageer ik standaard. “Leuk hoor!” Maar als ik zijn woorden tot mij door laat dringen, ben ik verrast. Zei mijn peuter dat écht zojuist? “U mag schitteren en elke dag de plantjes water geven.”? Wat een bemoedinging voor een gewone huis- tuin- en keukenmoeder als ik! Eep heeft geen idee van de woorden die hij zegt en hoe ze binnenkomen, maar over zijn schouder kan ik haast God bemoedigend zien knikken. Leef maar rustig in mijn licht. Weerkaats mijn glorie in je alledaagse leven. In het gewone mag je schitteren. En geef elke dag de plantjes van je geloof water.

Ik ben er stil van. Mijn zoon verkondigt intussen rumoerig dat zijn kunstwerk “reuzeklaar” is. Hij komt het trots aan me laten zien. Het is een groot wit vel papier, met slechts tien stempeltjes. Deze keer moedig ik hem niet aan tot meer. Het is het mooiste kunstwerk in tijden. Met inspiratie van boven.

 

12 gedachtes over “Tien stempeltjes

  1. Anne Stekhoven zegt:

    Wat goed dat je stilstaat bij deze woorden. Zodra ik het las dacht ik: wat bijzonder. Ik heb geen zorg voor een kind maar ik heb 60 kamerplanten, die mijn zorg nodig hebben. Ons hele huis staat vol. Planten van hem, planten van mij en dan nog die van pa erbij. Een erfenis en schone taak. Enkelen zijn zelfs weer gaan bloeien. Nou, dan straal ik ook!

    Like

    • MeMaree zegt:

      Wat bijzonder, Anne! Ik moet zeggen dat ik er nieuwsgierig van wordt! Zou wel een kijkje willen komen nemen, maar dat is helaas te ver weg. Mooie hobby, planten verzorgen. Geniet ervan!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s