Drie

Alles is geregeld. De cadeautjes liggen ingepakt klaar. De visite is uitgenodigd. De traktatie ligt geknutseld en al te wachten in de kast en de brandweertaart is besteld. Onze Eep wordt drie en dat mag gevierd worden! Dat ik qua gezondheid dit jaar meer visite durf te ontvangen dan alleen de opa’s en oma’s is een prachtige kers op de taart. Het lijkt me zo leuk om ons mannetje steeds naar de deur te zien rennen voor al die visite, die speciaal voor hem komt. Om maar niet te spreken over hoe graag hij zijn zelf-versierde hoed showt.

Op donderdagochtend weigert hij ’s ochtends zijn broodjes te eten en ik wenk al naar Maus: Eep z’n oogjes staan op “ziek”. Ik breng hem met goede hoop toch naar zijn peuterspeelgroepje, maar eenmaal weer opgehaald, blijkt het valse hoop te zijn. Eep heeft koorts en is ziek. Ik kijk er niet van op. Maus is net opgeknapt na drie dagen koorts. Maar de timing is zo belabberd vlak voor zijn verjaardag! Vrijdagmorgen is het klip en klaar: we zullen de verjaardagsvisite af moeten bellen.

De teleurstelling voel ik de hele dag in mijn lijf. Maus heeft gelijk als hij zegt dat Eep toch nog niet weet wat hij mist. Maar zelf baal ik als een stekker. Er zijn zóveel momenten waarop mijn gezin moet inleveren vanwege mijn gezondheid. En juist nu het met mij relatief goed gaat en ik alles had voorbereid, gaat het alsnog niet door. Als één van mijn zussen -ze kennen me zo goed- een lief berichtje stuurt, komen de tranen er zomaar uit. Hèhè, dat had ik even nodig om mijn voorstelling van Eeps verjaardag te resetten. Een rustige dag kan ook heel feestelijk zijn.

Even later krijg ik een berichtje van een vriendin. Het gaat over een jongetje van tien jaar, die kanker heeft en bijna jarig is. Zijn elfde verjaardag zal menselijk gesproken de laatste zijn. Daarom stuurt ze ons de vraag of we een kaartje willen sturen. Als ik naar beneden scroll en het bericht scan, zie ik dat hij op dezelfde dag jarig is als Eep. Ik slik.  Zo maak je je druk om de afwezigheid van visite, zo sta je weer met beide benen op de grond.

Vandaag vierden we in het klein het grootse feit dat Eep drie is geworden. Wat hou ik van ons sprankelende, (eigen)wijze, vrolijke, nieuwsgierige, zorgzame mannetje en wat is het een voorrecht om al drie jaar zijn mama te mogen zijn. Uiteindelijk is dat veel meer waard dan alle visite bij elkaar.

4 gedachtes over “Drie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s