Zonder smartphone

Alsof je een poosje je adem in moet houden; zo voelde het een beetje toen ik mijn smartphone aan de kant legde en verder ging met een eenvoudige mobiel zonder internet. Eerst maar eens voor een maand. In mijn hoofd zag ik de scènes al voor me: een chagrijnige moeder die de hele dag foto’s wil maken van haar zoon, maar de camera niet grijpklaar heeft; of zó graag weer terugwillen naar de smartphone dat er een afstreeplijstje op de wc hangt (nog zoveel dagen en dan…) of met een rood hoofd er bij de kassa achterkomen dat er geen geld meer op de rekening staat. Dat heb ik er dan natuurlijk doorgejast, omdat ik niet op mijn smartphone kon bijhouden hoe snel het ging met de centen (en zeg nu zelf: het gaat altijd té snel). De vooruitzichten waren dus wat troebel, maar met de steun van Maus ben ik er aan begonnen.

Het goede nieuws is: ik heb het gered. Zij kocht een dumbphone en gebruikt die tot op de dag van vandaag. Het betere nieuws is: het is fijn! Als ik met één woord moet weergeven wat ik ervaar, is dat: RUST. Eigenlijk vanaf dag één viel me op dat het anders is. Inderdaad heb je minder zicht op je bankrekening. En als je foto’s wilt maken, moet je een andere camera bij de hand hebben. Voor je het weet, vergeet je ook je e-mail te checken en zo zijn er nog wel wat dingetjes te noemen. Er zijn wat mij betreft twee (oh nee, twee-en-een-half) echte bezwaren:

Eén: Je bezorgt de mensen om je heen een stukje meer werk. Als je deel uitmaakt van een whats appgroep en daar uit stapt, mis je soms belangrijke berichten. Je bent afhankelijk van de alertheid van de overige groepsleden om belangrijke berichten even aan je door te sturen. Meestal wordt hier aan gedacht en in mijn geval heb ik het geluk dat Maus aan veel van die groepen nog wel deelneemt. Zodoende blijf ik redelijk bij. Het zal vast een keer gebeuren dat er een belangrijk bericht te laat bij mij aankomt. Maar omdat het mijn keus is, om uit die groepen te stappen, moet ik dat maar voor lief nemen.

Twee: Internet blijft natuurlijk onderdeel van het (bijna) dagelijks leven. Met de valkuil om er uren achter te zitten. Ik zat praktisch nooit achter de laptop of tablet en nu pak ik die er dus bij als ik op internet ‘moet’. Het verschil is dat het een hogere drempel is om die te pakken, omdat mijn mobiel altijd aan stond en ik hem altijd op zak had. Maar mezelf kennende zal ik er aan moeten blijven werken, dat ik niet continue aan het surfen ben.

Twee-en-een-half: Niet zo’n heel groot bezwaar, maar toch noemenswaardig: ik ben een deler. Dat ik nu niet zomaar een foto kan maken en kan plaatsen vind ik lastig, even als het niet kunnen werken aan mijn blog vanuit de luie stoel.

Al die bezwaren wegen niet op tegen de voordelen. En die zijn er zeker! Na de eerste paar dagen voelde ik een soort van opluchting. Ik pak overdag niet continue meer mijn telefoon erbij. (De eerste paar keer gewoontegetrouw wel, maar dat leer je al snel af als je alleen een calculator, een adresboek en een spelletje erop hebt zitten). Dat is een verademing. In plaats van dat ik altijd alles ‘meteen even’ wilde regelen en dat ook kon, heb ik nu een internet-to-do lijstje dat ik eens per dag of eens per twee dagen afwerk. En als ik daarmee bezig ben, blijkt de helft van mijn punten ineens helemaal niet zo belangrijk meer.
Ik ben bewuster met Eep bezig; je kijkt echt makkelijker op van een tijdschrift dan van je mobiel en de momentjes met hem zijn écht voor hem, zonder half oog op Facebook.
In plaats van veel op de bank te zitten, ben ik wat actiever. Ik zoek naar dingen die ik kan doen, in plaats van passief wat te scrollen op mijn scherm.
Ik heb zowaar een paar hoofdstukken uit een boek gelezen. Mensen die mij goed kennen, weten dat dat uitzonderlijk is, door mijn gebrek aan concentratie.
En een wonderlijke ervaring: doordat ik niet op elk moment mijn mobiel kan pakken om me te storten op het www, merk ik beter hoe ik me voel. Als ik niet lekker in mijn vel zit, voel ik dat beter en tegelijk kan ik me er meer bij neerleggen. Om het maar in het modern te zeggen: het mag er zijn. En dat voelt stukken beter dan me te overladen met nutteloze informatie die mijn hoofd doet duizelen.

Gefeliciteerd, je nadert het einde van mijn epistel. Het is toch wat langer geworden dan gepland. Kennelijk heeft de hoeveelheid ervaringen je niet tegengehouden, want je leest nog steeds. Om een lang verhaal kort te maken: ik ben enthousiast en ga voorlopig nog even door op deze manier. Misschien is het voor jou ook wat. Al is het om eens te merken wat voor verschil het kan maken. Er is vast wel iemand in je omgeving die een simpele telefoon heeft liggen en anders kun je ze vrij goedkoop aanschaffen. Mocht je het doen, dan ben ik reuze benieuwd naar hoe jij het vindt.

 

 

 

9 gedachtes over “Zonder smartphone

  1. annalois1979 zegt:

    maar ik ga me wel haast schuldig voelen dat ik het níet ga doen…

    toch fijn dat het werkt voor je. En jammer dat ik je nu iets minder gemakkelijk kan spreken via app. Voor- en nadelen inderdaad. Goed dat je het aandurft en doet!

    Like

    • MeMaree zegt:

      Oh nee, niet schuldig voelen!! Iedereen is anders en moet zelf kijken wat er bij hem of haar past! Maar ik kan me voorstellen dat er mensen zijn, die het graag willen proberen. En ja, even makkelijk een praatje maken met een zus mis ik ook!! Ik hoop dat ik over een poosje door al die rust weer wat makkelijker bel…

      Like

  2. Ervaringsdeskundige zegt:

    Ik had net een whats app pauze van 1 week. Wat een rust! Ik dacht een keer “wat was er ook alweer voor leuks vandaag? O jaaa ik heb geen whatsapp”:-))
    Dat het voor anderen lastig is om mij te bereiken vind ik ook bezwaarlijk. Ook kist iemand bellen of mailen mij meer tijd. Het fijne daarvan vind ik, dat ik “maar” 1 gesprek tegelijk kan voeren. Ook worden telefoontjes gewaardeerd door de ander!
    Succes jij

    Liked by 1 persoon

  3. Anne Stekhoven zegt:

    Fijn dat het je goed doet. Ik heb sinds deze week een smartphone maar er moet nog een simkaart in dus ik gebruik hem nu nog alleen op de wifi van mijn laptop. Nu kan ik wel appen en dat is goedkoper en ik kan het liggend in bed doen, ook fijn. Er steeds op kijken doe ik -nog- niet en als het aan mij ligt blijft het zo. Een soort extra computertje waar ik niet aan vast zit.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s