Terug naar de eenvoud

Een beetje verdwaasd start ik de laptop op. Mijn hoofd zit vol met allerlei gedachten. Er gebeurt zoveel in ons leven en in de levens om ons heen. Niet dat er iets bijzonders is, gewoon zoveel vrij gewone dingen, dat ik er daas van wordt. Vanmorgen op een koffieochtendje met vriendinnen constateerden we dat we blijkbaar iets verkeerd doen. Ons leven is zó vol. We zijn moe, druk en haastig. En de één na de ander krijgt daar een tik van mee. Er moet zoveel gebeuren. Overal waar community’s zijn, moet dit onderhouden worden door vrijwilligers. Kerken, scholen, buurten, verenigingen, overal kan je benaderd worden om dingen op te pakken. En als jij het niet doet, wie dan wel?

Ik voel me machteloos als ik mensen om me heen zie, die onder de drukte door gaan. Ik wil ze helpen: zeggen dat het goed komt, hun wasje doen, hun eten koken. Maar ondertussen ben ik zelf gaar voor de sloop. Zullen we een wereldconferentie houden? Zullen we zeggen dat we het vanaf nu ontzettend anders gaan doen met elkaar? God op nummer 1, gezin op nummer 2, rust in je hoofd en je lijf op nummer 3 (of andersom – daar kunnen we over discussieren) en gewoon stoppen met ál die onnodigheden die ons leven zo overvol maken?

Neem nou een feest als kerst: ik heb nu al drie kerstdiners en twee vieringen gepland staan in de agenda, náást de kerkdienst. Familiebezoek niet meegerekend. En november moet nog beginnen… Door alle drukte vergeet je waar het werkelijk om gaat.  Laten we de feesten reduceren: thuis vier je sinterklaas, in de kerk vier je kerst. PUNT. Dat scheelt weer zoveel georganiseer en zoveel avondjes vrij in de agenda. Dat scheelt een hoop werk voor juffen, prikkels voor kinderen, en heen-en-weergemanouvreer voor moeders die moeten bakken/rijden/versieren/inpakken. En als we dat nu niet alleen met de feestdagen, maar met alles zo doen…en niet van die torenhoge verwachtingen hebben van wat er allemaal moet en zal…- zou dat misschien een beetje schelen?

7 gedachtes over “Terug naar de eenvoud

  1. annalois1979 zegt:

    ik denk dat het niet zou schelen..helaas…zei de negalieveling..
    we leven nu eenmaal onder een vloek.
    Doen wat je hand vind om te doen..en af van het denken dat we de wereld zelf kunnen verbeteren. (jakkie wat een rot-antwoord).

    Like

  2. E zegt:

    ja… de reacties zeggen ook genoeg…maar alleen al applaus voor dit idee en dat je het zegt.
    En dat je het ook zelf gaat uitvoeren. Ik ga mijn aandeel leveren aan het scippen van onnodige feestjes. Met st. Maarten zijn we ‘niet thuis’.. bijvoorbeeld. Alleen voor een paar kleinkinderen.
    Dat is het begin.

    Liked by 1 persoon

  3. Anne Stekhoven zegt:

    Wat dacht je van gewoon stamppot met kerst? Of de gangen verdelen onder de gasten. Iedereen neemt wat mee? Maar het verplichte karakter mag er wel af. Gelukkig is dit wel tot meer mensen doorgedrongen. Je kan ook op een andere dag bij elkaar komen, toch?

    Like

  4. Miriam zegt:

    Ik snap je gedachten hierover helemaal! Ik doe zelf dan niet zoveel, omdat ik niet kan, maar ik kijk wel eens naar anderen en denk dan: Wow, word je niet gek? Haha. Ik vind het leven in Little house on the prairie of Dr. Quinn dan ook best wel aantrekkelijk…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s