Bij twijfel: meenemen


Zo’n vakantie, waarin je wat nadenkruimte hebt, leidt bij mij vaak tot oude inzichten en nieuwe voornemens. Eén van die voornemens was om toch weer eens wat vaker een kringloop op te zoeken. Dit werd aangewakkerd toen ik tijdens onze vakantie een kringloop bezocht. Ergens op internet had ik wat kringloop-aankooptips gevonden en ik was weer helemaal enthousiast. Vandaag is het zover: kind bij man gelaten, portemonee mee en daar ga ik.

De kringloop waar ik terecht kom, is er niet echt een om over naar huis te schrijven. En dat is nog liefelijk verwoord. Er is veel troep, kapot of vies. Jammer! Maar toch kom ik interessante dingen tegen. Niet zo zeer van mijn lijstje (kringlooptip 1: maak een lijstje, om niet verloren te raken) maar zeker wel pareltjes om eens goed over na te denken. Zoals dat mooie FisherPrice huis. Misschien ken je hem nog wel van vroeger. Zo’n huis dat je kan openklappen en in kunt richten, waar je met poppetjes mee kan spelen. Dit was zo’n oude – op Marktplaats wordt het dan retro genoemd. “Retro” verkoopt beter en doet de nostalgiesmullers alert zijn. Ik kan hem meenemen voor zes euro. Prikkie, denk ik. Maar ja… zal Eep er mee spelen? Anders staat het bij ons maar in de weg. Bovendien zitten er maar twee poppetjes en een paar accessoires bij, dus hoeveel zou hij er aan hebben?

Eén van de andere kringlooptips popt naar boven: bij twijfel altijd in je karretje doen. Je kunt altijd later nog beslissen dat je het niet wilt en het dan terugleggen. Zo voorkom je dat iemand het in jouw bedenktijd meeneemt.
Ik kijk om me heen. Dat alvast meenemen is nu niet nodig. De winkel is zo goed als leeg. Er lopen wat oudere mannen rond, meer niet. Ik laat het huis even staan en zak wat later op een prima tweedehands bank neer om mijn gevonden spulletjes te bekijken en te beoordelen. En daarbij overweeg ik ook het huis. Zal ik wel, zal ik niet?
Ja. Ik neem hem mee. Kan ik hem altijd weer doorgeven als Eep het toch niets vind. Ik doe de andere spullen terug in mijn mandje en loop richting het kinderspeelgoed.

Ik tref een lege plank. Mijn mond zakt bijna open van verbazing: het huis is weg! Hoe. Is. Het. Mogelijk??? Een beetje besluiteloos drentel ik om een man heen die wat speelgoed bekijkt om te bedenken wat ik nog kan… als ik nog wat kan… Vragen bij de kassa of het huis is afgerekend? Ik loop richting de kassa en weer terug. Ik heb geen moeder gezien, geen kinderen, geen oma, geen lievelingstante – waar is dat huis dan gebleven?
En dan valt mijn oog op het mandje van de man. Het mandje zit helemaal vol met… míjn huis. Ja, gek hè, maar zo voelt het al een beetje. Ik zou het kopen. Dus.

… dus niet. Heel schaamteloos vraag ik hem nog: “Meneer, even een brutale vraag, maar weet u zeker…?” Want nu het niet meer kan, wil ik hem nog liever hebben. Het zou maar gebeuren dat hij zegt: “Ach nee, eigenlijk niet. Neemt u hem maar mee.”
Maar dat zegt hij niet. Zijn stralende glimlach zegt me dat hij blij is met zijn vondst.
Oef, wat jammer! Had ik nu maar geluisterd naar die tip! Ondanks de lege winkel en ondanks dat ik dan een paar kilo extra had moeten zeulen. Terwijl ik de spullen-die-ik-wel-in-mijn-mandje-had-gedaan afreken, ben ik stevig aan het balen.

In de auto moet ik er alweer om lachen. Die man keek me ook wel erg triomfantelijk aan. En wat maakt het eigenlijk uit? Er is straks een kindje heel erg blij met wat papa heeft meegenomen naar huis. En de mama zal vast zeggen dat het een goede vangst is. Dat zal de papa beamen. “Dat moet wel. Het lag al in mijn mandje en toen kwam alsnog een vrouw vragen…”

7 gedachtes over “Bij twijfel: meenemen

  1. E zegt:

    oh… wat een verhaal weer… ja zo gaat dat.
    poeh…ik doe het anders…ik laat het liggen en als ik dan alsnog wil, ga ik het halen, maar ik denk dat dit beter is.
    Bij de kledingbeurzen werkt het wel zo… dat weet ik wel uit ervaring.

    Like

  2. Thea zegt:

    Wat jammer nou. Volgende keer beter hoop ik. Soms moet je zelfs tussendoor gaan afrekenen als je iets groots hebt en het alvast naar de auto brengen. Ik had ooit een vol mandje even laten staan vanwege “de kilo’s” en er werden dingen uit mijn mandje meegenomen.

    Like

  3. Lida van Dijk-Hagg zegt:

    Ik heb dit ook wel eens met nieuw-te-kopen spul. Je twijfelt en twijfelt.
    Ooit hoorde of las ik dit advies: als je erg twijfelt kan je soms ook eerst weer weg / naar huis gaan – een volgende keer weer terugkomen – als ‘het’ er dan nog ligt of hangt “… is het voor jou bestemt …”. Zo niet, dan niet. Haha. Op deze manier kon ik het soms van me afzetten.
    Groet, Lida

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s