Te pas en te onpas

Vier weken geleden
Met een bonkend hoofd van de warmte en mijn handen vol boodschappen sta ik bij de kassa van een drogist. Een meisje van een jaar of achttien helpt me. Het zal de zaterdaghulp wel zijn.
“Heeft u onze klantenpas al?”
“Nee,” zeg ik, “en ik hoef hem ook niet.”
Had ik het daar maar bij gelaten. Maar op de één of andere manier ben ik altijd hevig bereid verantwoording af te leggen. “Al die pasjes en accounts, daar wordt ik stapel van. Dat is aan mij niet besteed.”
Ze knikt begrijpend. “Ja, dat is maar niks, he? Maar ik heb deze ook en het valt reuze mee hoor. Ze doen niks met je gegevens en je krijgt maar….” ze kijkt me geringschattend aan, “één keer in de week een mail met aanbiedingen.”
Eén keer in de week aanbiedingen? Dat is veel te veel. Waarom denk je dat ik een NEE-sticker op mijn brievenbus heb… om vervolgens via mijn ontzettend persoonlijke account alle reclames toch binnen te krijgen?
“Nee,” herhaal ik beslist. “Ik heb er geen zin in.”
Met een allervriendelijkste glimlach mompelt ze iets in de trant van ieder z’n ding.

Eén week geleden
Het is wat minder warm, maar toch wil ik graag snel afrekenen. Bij een andere winkel trouwens.
“Heeft u onze klantenkaart al?”
“Nee.”
“Wilt u onze klantenkaart?” Ze oogt nog hoopvol.
“Nee.”
Er wordt even opgekeken, waarschijnlijk vanwege mijn toon.
“Ik hoef zeker niet het hele riedeltje te beginnen, waarom onze klantenkaart zo vreselijk handig is.”
Ah! Ik boek vooruitgang!
“Nee, zeker niet.”
En dan is daar al het moment dat ik kan betalen en vertrekken.

Het gaf me hoop. Wie weet worden de verkoopsters getraind op het interpreteren van reacties van de klant. Ik hoop het. Ondertussen werk ik nog even aan mijn skills om dat interpreteren op alle manieren mogelijk te maken. Aan mij geen pasjes of accounts besteed. Ik word er om zo maar te zeggen onpasselijk van. Overal je gegevens achterlaten, ‘gratis’ producten krijgen terwijl je ze gewoon koopt door je adres en je geboortedatum achter te laten… nee, daar hou ik niet van. Sommige verkopers zijn er verbaasd van, als je meedeelt dat je níet nog een jaar een tijdschrift gratis wilt ontvangen in ruil voor de naam en geboortedatum van je kindje. Ik ben liever vrij daarvan.

Ik streef er naar, dat zo goed mogelijk uit te stralen. Het zou lekker zijn als het over een poosje zo gaat:

een half jaar verder:
“Dat is dan twintig euro.” De cassière kijkt op, lijkt wat te willen zeggen, maar doet haar mond weer dicht.
Ik reken af en groet haar hartelijk.

Mocht het me nou niet gaan lukken, dan kan ik er altijd nog over denken om een NEE-shirt te ontwerpen…

 

 

6 gedachtes over “Te pas en te onpas

  1. Dorien zegt:

    Hahaha heel goed! Ik vind het ook zo vervelend als ze het steeds weer vragen… hoef er ook geen. Ik denk dan: liever precies kopen wat ik nodig heb dan verleid worden om dingen te kopen/hebben die ik niet nodig heb. En vervolgens minder input in mijn hoofd van info/folders/keuzes…
    Lfs

    Like

  2. Gerdien zegt:

    Dat NEE-shirt lijkt me een top idee ;-). Doe er voor mij dan ook gelijk maar een. Ik ben er in het verleden regelmatig ingestonken en werd gek van al die reclame in mijn mailbox. Gelukkig is het uiteindelijk (bij de meeste bedrijven) nog vrij makkelijk om je af te melden. Maar toch…
    En gegevens van mijn kinderen deel ik sowieso niet. Al wordt het soms – op een of andere vreemde manier – voor je gedaan. Zo kregen wij opeens voor Sander elke maand een legoblad, terwijl we hem daar nooit voor hebben opgegeven. Nog steeds het raadsel wie dat nou gedaan heeft???

    Like

  3. E zegt:

    Wat een heerlijk én herkenbaar stukje… (lekker om jezelf hardop te horen lachen)
    Heel toePasselijk allemaal.
    Enne….Gerdien: Ik heb Sander niét opgegeven voor dat Legoblad… haha.
    Wil de echte dader bekennen!

    Like

  4. Miriam zegt:

    Leuk, je reacties op mijn blog:)! Haha, wat een grappig stukje dit. D’r is 1 winkel… Ik ga um niet noemen maar daar weten ze gewoon niet van ophouden. Iedere keer weer die vraag. Ik heb ook zo’n shirt nodig!

    Like

  5. Thea zegt:

    Ik heb hem ook niet! Bij de zoveelste keer antwoordde ik: “Nee en ik hoef er ook niet een.”
    Vond me zelf nogal een bitch maar ze vragen niet zo vaak meer. Zou het werken?
    Fijne dag, groetjes, Thea

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s