Oneindig veel meer

Ergens is er iets in gang gezet. In mijzelf. Een motortje dat langzaam maar zeker mij conclusies doet trekken. Over wie ik ben en wat mij drijft. Over wat ik moet doen, om rust te kunnen vinden. Soms zijn er van die momenten dat ik de tijd en ruimte heb, om gewoon te zitten en te staren. Na te denken over wat er allemaal gebeurt, om me heen, in deze wereld.

Van de week was ik in mijn hoofd erg bezig met de petitie voor Eduard. Als je er nog niet van gehoord hebt, hier een samenvatting. De andere lezers verwijs ik naar de volgende paragraaf.. die kunnen vandaag de korte versie lezen.
Eduard was een leerling VMBO in Amersfoort die net zijn diploma heeft gehaald. Gehaald, maar niet opgehaald. Hij is namelijk uitgezet. De dag voordat hij de uitslag zou horen, is hij op het vliegtuig gezet met zijn ouders en een zus. Terug naar Armenie. Voor hem extra moeilijk, omdat hem vermoedelijk dienstplicht wacht. Deze jongen heeft met zijn autisme een prestatie geleverd om met mooie cijfers te slagen voor zijn examen. Het zal voor hem ingewikkeld zijn om in een ander land opnieuw te beginnen. Helemaal in het leger. Zijn mentor van school is een petitie begonnen om Eduard terug te halen naar Nederland voor de diploma uitreiking en om een heroverweging aan te vragen voor zijn verblijfsstatus.

Ik kon het niet loslaten. Deze petitie doet me veel. Aan de ene kant is het (helaas) een van de vele verhalen van mensen die niet gezien worden en geen plek mogen hebben in ons land. Aan de andere kant schetst het, hoe onzorgvuldig en systematisch er gewerkt wordt. Alsof deze mensen nummers zijn die afgewerkt moeten worden.
Haast krampachtig ging ik om me heen vragen of mensen de petitie wilden tekenen. En het lukte me op de een of andere manier niet, om het weer los te laten. Als we dan voor één persoon iets kunnen veranderen, dacht ik, laten we dat dan doen.

Het liefst had ik in mijn eentje alle 40.000 handtekeningen gezet, al kreeg ik blaren op mijn handen. Maar dat is nu juist het punt: dat kan niet alleen. En toen begon ik te beseffen dat ik dát zo moeilijk vind. Er is zoveel kapot, zoveel verdriet, ellende, lijden. En we kunnen het niet ´fixen´. Dat is veel te groot en te zwaar. We willen het wel, maar we kunnen het niet. Het is een kwestie van bidden. En van bidden. En van bidden. En van loslaten.

Ik vroeg me af: wat voor verwachting heb ik eigenlijk van God? Heb ik de moed om alles aan Hem voor te leggen? En wat verwacht ik dan dat Hij er mee doet? Wat voor verwachting is dat, als ik steeds geneigd ben, om alles zelf op mijn schouders te tillen en mee te torsen?

In de bijbel staat het prachtig beschreven:

God kan oneindig veel meer doen, dan wij vragen of denken! (Efeziers 3:20)

En dat is niet alleen op gebied van het lijden om je heen. Maar ook op gebied van steeds meer jezelf worden. Steeds meer groeien tot eer van Hem. We denken altijd te klein van hem. Zo groot is hij!  Voor mij en leerpunt’je’. Ik hoop het mee te nemen de komende week in. En eh… nu je dit toch leest, heb jij je handtekening al gezet?  (www.eduarddiploma.nl)

4 gedachtes over “Oneindig veel meer

  1. E zegt:

    Mooi geschreven. We hebben ook getekend..en ik denk dat veel mensen zich zo voelen als jij.
    Nu maar verder aan de hand van de Almachtige en alleen doen wat binnen ons bereik ligt.

    Like

  2. annalois1979 zegt:

    ja zo is het precies. Maar zo moeilijk om vast te houden. Af en toe een aha-momentje en vlak daarna ben je alweer kwijt hoe het moest..
    Maar klaagt ons hart ons aan, God is groter dan ons hart: Hij weet álles!

    Like

  3. D zegt:

    Pfff ik herken het verdriet over het lijden in de wereld. De onmacht. Bidden is zo’n krachtig iets. Dat houd je niet voor mogelijk… en ja zelfs het woord groot is te klein om Hem te beschrijven.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s