Mijn gietertje

We hebben net gegeten en Maus legt Eep op bed. Ik kijk naar buiten, waar het motregent en zie dat Maus een plantenpot verplaatst heeft. Het is een plant, die ik vanmiddag vergat, toen ik een waterrondje deed. Pas toen ik weer zat, zag ik deze plant, ietwat verscholen achter een stoel. Nu heeft Maus hem neergezet op een plek waar ik hem wel zal zien. Automatisch loop ik naar de keuken en vul ik de gieter met water. Eenmaal buiten gekomen, voel ik de flinterdunne regen op mijn armen. Ik loop naar de plant en begiet hem.

Lees verder

Ingewikkeld

Digitale middelen, ik ben er niet zo van. Al die wachtwoorden die je overal nodig hebt, de vele mogelijkheden alleen al voor het inrichten van je ‘device’. Brrr! Ik zie er altijd weer tegenop als ik een nieuwe mobiel nodig heb. Ik doe er zo lang mogelijk mee en dat is dan meteen weer goed voor het milieu.

Lees verder

Vier!

Vandaag bestaat dit blog vier jaar! Een speciale ‘leeftijd’. Toen Eep bijna vier was, verbaasde het me dat werkelijk iedereen die we spraken, tegen hem zei: “Dan mag je bijna naar school!” Kennelijk is die leeftijd zo vastgeklonken aan het begin van de schoolcarrière, dat iedereen dat noemt.

Lees verder

Wachtkamer

Dit is de laatste keer dat ik hier kom. In dit wachtkamertje van de bioresonantie-praktijk. Na veertien behandelingen is het klaar. Nee, niet in de zin dat ik genezen ben, al had ik dat voorzichtig gehoopt. Ik ben niet hersteld. Ik ben klaar.

Lees verder

Pling! Kaartje!

Ik denk in kaartjes. Ik kan het niet helpen. Hoor ik van problemen, van zware situaties, van uitzichtloosheid? Pling! Mijn hoofd denkt meteen: even een kaartje sturen!  Maar ook zomaar-kaartjes stuur ik graag. Een gezellig berichtje over de post… Het kan een dag van iemand helemaal goed maken. Lees verder

Fiets!

Oh wat had ik zin om te fietsen, gisteren! Vaak kost het teveel energie, niet op het moment zelf, maar achteraf. Maar er zijn van die momenten dat het je niet kan schelen. Je wilt zó graag!

Lees verder

Middeleeuwse praktijken

Aan de rand van een blauw vloerkleed, in een prachtig kasteel wonen de Stoere Ridder en de Zieke Prinses. Zij leven daar in harmonie. Met elkaar tenminste. Buiten het kasteel zijn veel vijanden. De Stoere Ridder deinst er niet voor terug om zijn Zieke Prinses te beschermen. Met een hele warme kogel wordt er vanaf het kasteel geschoten op alle ridders die buiten leven. Helaas voor de Stoere Ridder vind de Zieke Prinses het niet goed dat er knuffelberenkogels door de lucht worden geslingerd. En dus heeft de Stoere Ridder alleen zijn pyjamabroek-zwaard nog.

Lees verder

Kerkdienst thuis

Vandaag is een vreemde dag voor veel Christenen in Nederland. Door de maatregelen van afgelopen week, zijn er de meeste kerkdiensten in ons land afgelast. Gek om op zondag, de dag van onze Heer, thuis te blijven en elkaar niet te ontmoeten. Lees verder

5 jaar geleden

Hoog zwanger was ik en 8 dagen over tijd. Vol spanning wachtten we op ons kleine mannetje. Geen idee nog hoe het zou zijn, om mama te worden. Er was een kamertje dat klaar stond om de nieuwe bewoner te ontvangen en er was een afspraak met de verloskundige. Om toch eens te kijken of we de bevalling op gang konden brengen. Lees verder