Het Groot Dictee

Het is niet meer: Het Groot Dictee der Nederlandse Taal. Jarenlang zag ik er begin december naar uit. Ergens in mijn achterhoofd vind ik mezelf best goed in spelling en als Het Dictee dan weer op de buis kwam, voelde ik mezelf -fanatiek als ik ben- genoodzaakt om dat te bewijzen. Vooral aan mezelf hoor, en aan een enkel familielid dat net zo’n taalfanaat is als ik. Helaas is het niet gelukt. Lees verder

Sproet

De afgelopen vier weken kenmerkten zich vooral door het werken aan een projectje. Waar ik geen blogspiratie had -en dan moet je dus ook gewoon niet moedwillig tóch bloggen- zat ik wel dag in dag uit lapjes te maken. Er zaten letterlijk wat haken en ogen aan, maar ik wil jullie vol trots kennis laten maken met Sproet! Lees verder

Eten!

Het leven met een klein jongetje in huis is… tja, hoe zal ik het zeggen…enerverend! Ons mannetje is op allerlei fronten écht twee. En dat brengt naast heel veel plezier en liefde ook veel oefening met zich mee. Zo is er het eindeloos herhalen van woorden, totdat je reageert. Of erger nog: tot je hem zijn zin geeft. Het thema van deze herhalingen is meestal eten of aandacht. Lees verder

Mijn God

Mijn God,
ik heb de woorden niet
voor zoveel

diepte rijkdom kracht
geschiedenis

U hebt volbracht
en dacht

aan mij
een mensenkind

dat stamelend haar weg hervindt

en dankend woordeloos en klein
een letter in uw boek mag zijn.

MeMaree / 05-03-2009

Het magazijn

Ik heb zo’n jeuk. Zo’n verschrikkelijke jeuk. Jeuk in mijn ziel. Ik kan er net niet bij. Geen fut, geen blijheid en zelfs geen inspiratie. Net heb ik twee blogs geschreven, die het internetlicht nooit zullen zien, want: ze hebben het nét niet. En ook het prachtige weer kan me niet opfleuren. Ik ben gewoon stikchagrijnig. Lees verder

In verwachting

tree-2073083_640

Ik durf te wedden dat een aantal van jullie na deze titel met koeienogen in vliegende vaart dit bericht scant. In verwachting…. ja….? Is ze zwanger…? Nee hoor, dat ben ik niet. Al voelt de intensiteit van het meeleven met zussen en vriendinnen wel eens zo.

Lees verder

Kusjes

Half 7, onze wekker gaat. Een heel persoonlijke wekker hebben we, met de tune: “Papááá! Af!”Soms vergist hij zich en gaat hij een nacht af om 1 uur, 3 uur en half 6. Maar vannacht hield hij zich keurig stil, al is half 7 voor ons wat vroeg. Er ligt een lange lege dag voor ons en met de wetenschap dat Eep momenteel de hele dag met papa of mama móet spelen, is dat heel wat. We hebben weer één van de pieken van de ‘twee-is-nee’tijd te pakken en nu hij echt twee is heeft hij daar natuurlijk gewoon recht op. Lees verder

Praat met hem

prayer-888757_1280.jpg

Vandaag is het biddag. Officieel: biddag voor gewas en arbeid. Een dag waarop christenen samenkomen, om te bidden. Ooit begon dit als vraag om een zegen over de oogst en het werk daarvoor. Inmiddels werkt een groot deel van de bevolking niet meer op het land. En toch zijn we in alles afhankelijk van God. Dat erkennen we en daarom blijven we samenkomen op deze dag.
Over bidden gesproken: is het lang geleden dat jij gebeden hebt? Of heb je misschien nog nooit gebeden? Lees verder

Bij jou

Nog niet zo lang geleden reed ik met Eep richting de huisarts. Onze man had een klein klachtje, maar de doktersassistente adviseerde om hem even na te laten kijken. Ik ben iemand die zelf graag weet wat er komen gaat en dus bereid ik Eep ook vaak voor.
“Straks gaan we naar een meneer, en die gaat even naar je kijken,” vertelde ik. Om te checken of hij het goed had begrepen, ratelde hij: “Memeer, Eep, kijken?” Lees verder