Stil

Het is stil in huis. Eep is een extra keer naar de opvang, zodat ik even kan bijkomen. Een win-winsituatie, want Eep heeft het er altijd naar zijn zin. Een nieuwe ontwikkeling daarin is dat hij bij elke maaltijd wil bidden voor Sannie, Fenna, Kim*, en het hele rijtje kinderen dat daar speelt. Ik doe hem er dus een plezier mee dat hij daar een extra dagje mag zijn. Dat scheelt alweer een heleboel nare gevoelens. En nu zit ik hier in een stil huis. Lees verder

Gips

Oef, wat is het soms ingewikkeld om te begrijpen of uit te leggen hoe een ongedefinieerd ziektebeeld werkt… Vandaag werd me gevraagd meewerking te verlenen aan een vergadering. Niet zo’n lange vergadering misschien, maar wel erg belangrijk en over een onderwerp waarbij mijn ervaring eigenlijk niet kon missen.  Lees verder

Mooi, omdat het van jou is

Een paar weken geleden kreeg ik van iemand een stapel magazines van VT Wonen. Zij had ze uit en ik mocht ze hebben. Heerlijk! Ik hou van mooi en als in zo’n magazine alles bij elkaar komt qua interieur, kan ik daar echt van genieten. Hoewel het soms ook wel frustrerend is. Er zijn blijkbaar mensen in staat om een leefomgeving te creëren die op alle fronten klopt. Het is voor mij duidelijk dat ik in elk geval niet tot die categorie mensen behoor. Ik geniet van mooie dingen in onze huiskamer en doe mijn best om het zo nu en dan weer te veranderen, maar een heuse interieurheld, nee dat ben ik niet. Het blijft bij genieten en verwonderen hoe een ander dat toch doet.

Lees verder

Moedgevers

Af en toe duurt het even voor er een nieuw blog verschijnt. Hoe moeier een mens is, hoe minder inspiratie er vloeit -zo werkt dat ook bij mij. Gelukkig heb ik nog steeds ingevingen en momenten dat de woorden door mijn hoofd vliegen. Dan denk ik: vlug, vlug! Waar is een pen, waar is papier? Want voor ik het weet is het moment voorbij en gaat het inspiratiekastje weer dicht. En blogs die geschreven zijn zonder inspiratie…? Brrr! Daar zit niemand op te wachten. Helaas heb ik voornamelijk inspiratie op totaal onhandige momenten. Bijvoorbeeld om twee uur ’s nachts, als de slaap niet wil komen. Een blog schrijven kan dan wel opluchten, maar zorgt ook voor adrenaline en dat kan je rond die tijd niet gebruiken. Dit alles terzijde. Mijn blog gaat er verder niet over, ik moest het gewoon even kwijt.

Het wil de laatste weken allemaal niet zo met mijn gezondheid. Het komt erop neer dat ik moeier en moeier wordt en dat ik vanuit de kant van hulpverlening voornamelijk de psychische kant op wordt gestuurd in mijn zoektocht, terwijl ik emotioneel prima in m’n vel zit. Frustrerend tot en met. En vooral: niet helpend. Wat wel helpt, of beter wíe wel helpen, dat zijn de mensen die een ochtendje voor Eep willen zorgen, mijn werkgever en de werkgever en collega’s van Maus die volop meeleven, familie en vrienden die lieve berichtjes sturen, geen vragen stellen en genoegen nemen met eh… niks.

En wat enorm helpt zijn moedgevers. Zo noem ik het maar even. Richtingaanwijzers, die je de goede kant op wijzen als de moed je in de schoenen zakt. Het leuke is: je kunt ze verzamelen en voor je snufferd neerzetten, letterlijk. Zo staan er in onze huiskamer twee teksten. “God is able” en “our God is stronger”. Korte teksten waar ik in geloof en waaraan ik mezelf wil herinneren, als het tegenzit.


Zo heb ik ook muzikale moedgevers. In de loop der tijd heb ik een afspeellijst samengesteld, met “troostliedjes”. Al luisterend wordt ik bemoedigd en getroost. Word ik weer op het spoor gezet van Gods liefde. Tenslotte heb ik veel aan mijn tijd-met-Godboekje. Hierin schrijf ik mooie liedteksten, bijbelteksten en gebeden op. Helemaal niet frequent, maar gewoon zo eens, als ik eraan denk. Wanneer ik teruglees hoe ik de vorige keer moed kreeg, vul ik mezelf er opnieuw mee.
Deze blog is niet bedoeld om te vertellen over mij, maar om je de tip te geven: verzamel je eigen moedgevers. Op een manier die bij jou past. Omring jezelf met positieve woorden, troost en richtingaanwijzers. Het maakt het allemaal wat lichter. Als ze dan nodig zijn, hoef je alleen maar om je heen te kijken.

Sta je zo gezond en happy in het leven, dat je geen moedgevers nodig hebt? Misschien kun je er dan één zijn…

Dankbaar

Tel je zegeningen, één voor één… Wist je dat een moeilijke dag lichter wordt als je bedenkt waar je dankbaar voor bent? Het helpt mij erg als ik bijvoorbeeld een slechte nacht heb gehad om te bedenken dat het nog veel erger was geweest als ik een slechte nacht had gehad, zonder dak boven mijn hoofd, buiten in de kou.

Lees verder

Wriemelsessie

Ja, daarrrr zijn we weer!! Goedemorgen allemaal en welkom bij deze speciale editie van “Relax 2 the max”. Deze keer geen uitzending via de tv, geen zwoele massagestem via uw speakers, maar een heuse feelgoodblog.
Wij willen u vragen om uiterste commitment. Indien u daar niet toe in staat bent, vragen wij u deze blog nu te verlaten voor u verder leest. Lees verder

Aardappeltje-schil

Ik sta aardappels te schillen in de keuken. Voor de stamppot boerenkool die we zo gaan eten. Eigenlijk zou ik op dit moment niet in de keuken staan. Eigenlijk zouden we vanavond niet boerenkool eten, maar een patatje. We waren van plan om vanmiddag en vanavond naar een kerstmarkt inclusief lichtjestocht te gaan. Een gezellige bezigheid om even wat sfeer te snuiven. Lees verder